διεκώλυεν
<< διάκρισιν
διεκώλυεν
διεκώλυεν (diekōlyen) — 1 Occurrence

Matthew 3:14 V-IIA-3S
BIB: δὲ Ἰωάννης διεκώλυεν αὐτὸν λέγων
NAS: But John tried to prevent Him, saying,
KJV: But John forbad him, saying, I
INT: moreover John was hindering him saying


Strong's Greek 1254
1 Occurrence

διεκώλυεν — 1 Occ.

διακρινομένους — 1 Occ.
διακριθῇ — 1 Occ.
διακριθῆτε — 1 Occ.
διέκρινεν — 1 Occ.
διεκρίνομεν — 1 Occ.
διεκρίνοντο — 1 Occ.
διεκρίθη — 1 Occ.
διεκρίθητε — 1 Occ.
διακρίσεις — 2 Occ.
διάκρισιν — 1 Occ.
διελαλεῖτο — 1 Occ.
διελάλουν — 1 Occ.
διαλέγεται — 1 Occ.
διαλεγόμενον — 1 Occ.
διαλεγόμενος — 2 Occ.
διαλεγομένου — 2 Occ.
διελέχθησαν — 1 Occ.
διελέγετο — 4 Occ.
διελέξατο — 2 Occ.
διέλιπεν — 1 Occ.


<< διάκρισιν
διεκώλυεν

Englishman's Greek Concordance