διελάλουν
<< διελαλεῖτο
διελάλουν
διελάλουν (dielaloun) — 1 Occurrence

Luke 6:11 V-IIA-3P
BIB: ἀνοίας καὶ διελάλουν πρὸς ἀλλήλους
NAS: with rage, and discussed together
KJV: and communed one with another
INT: with rage and consulted with one another


Strong's Greek 1255
2 Occurrences

διελαλεῖτο — 1 Occ.
διελάλουν — 1 Occ.

διακριθῆτε — 1 Occ.
διέκρινεν — 1 Occ.
διεκρίνομεν — 1 Occ.
διεκρίνοντο — 1 Occ.
διεκρίθη — 1 Occ.
διεκρίθητε — 1 Occ.
διακρίσεις — 2 Occ.
διάκρισιν — 1 Occ.
διεκώλυεν — 1 Occ.
διελαλεῖτο — 1 Occ.
διαλέγεται — 1 Occ.
διαλεγόμενον — 1 Occ.
διαλεγόμενος — 2 Occ.
διαλεγομένου — 2 Occ.
διελέχθησαν — 1 Occ.
διελέγετο — 4 Occ.
διελέξατο — 2 Occ.
διέλιπεν — 1 Occ.
διαλέκτῳ — 6 Occ.
διαλλάγηθι — 1 Occ.


<< διελαλεῖτο
διελάλουν

Englishman's Greek Concordance