διάκρισιν
<< διακρίσεις
διάκρισιν
διάκρισιν (diakrisin) — 1 Occurrence

Hebrews 5:14 N-AFS
BIB: ἐχόντων πρὸς διάκρισιν καλοῦ τε
NAS: trained to discern good
KJV: exercised to discern both good
INT: have for distinguishing good both


Strong's Greek 1253
3 Occurrences

διακρίσεις — 2 Occ.
διάκρισιν — 1 Occ.

διακρινόμενος — 5 Occ.
διακρινομένους — 1 Occ.
διακριθῇ — 1 Occ.
διακριθῆτε — 1 Occ.
διέκρινεν — 1 Occ.
διεκρίνομεν — 1 Occ.
διεκρίνοντο — 1 Occ.
διεκρίθη — 1 Occ.
διεκρίθητε — 1 Occ.
διακρίσεις — 2 Occ.
διεκώλυεν — 1 Occ.
διελαλεῖτο — 1 Occ.
διελάλουν — 1 Occ.
διαλέγεται — 1 Occ.
διαλεγόμενον — 1 Occ.
διαλεγόμενος — 2 Occ.
διαλεγομένου — 2 Occ.
διελέχθησαν — 1 Occ.
διελέγετο — 4 Occ.
διελέξατο — 2 Occ.


<< διακρίσεις
διάκρισιν

Englishman's Greek Concordance