διακονεῖν
<< διακόνει
διακονεῖν

διακονεῖν (diakonein) — 2 Occurrences

Luke 10:40 V-PNA
BIB: με κατέλιπεν διακονεῖν εἰπὲ οὖν
NAS: has left me to do all the serving alone?
KJV: hath left me to serve alone? bid
INT: me left to serve Speak therefore

Acts 6:2 V-PNA
BIB: τοῦ θεοῦ διακονεῖν τραπέζαις
NAS: of God in order to serve tables.
KJV: the word of God, and serve tables.
INT: of God to attend tables


Strong's Greek 1247
37 Occurrences


διακονῇ — 3 Occ.
διακονῆσαι — 2 Occ.
διακονήσαντες — 2 Occ.
διακονήσει — 1 Occ.
διακονηθῆναι — 2 Occ.
διακονηθεῖσα — 1 Occ.
διακόνει — 2 Occ.
διακονεῖν — 2 Occ.
διακονείτωσαν — 1 Occ.
διακονῶν — 4 Occ.
διακονουμένῃ — 2 Occ.
διακονοῦντες — 2 Occ.
διακονούντων — 1 Occ.
διακονοῦσαι — 1 Occ.
διηκονήσαμέν — 1 Occ.
διηκόνησεν — 1 Occ.
διηκόνει — 4 Occ.
διηκόνουν — 5 Occ.

διακαθᾶραι — 1 Occ.
διακαθαριεῖ — 1 Occ.
διακατηλέγχετο — 1 Occ.
διακονῇ — 3 Occ.
διακονῆσαι — 2 Occ.
διακονήσαντες — 2 Occ.
διακονήσει — 1 Occ.
διακονηθῆναι — 2 Occ.
διακονηθεῖσα — 1 Occ.
διακόνει — 2 Occ.
διακονείτωσαν — 1 Occ.
διακονῶν — 4 Occ.
διακονουμένῃ — 2 Occ.
διακονοῦντες — 2 Occ.
διακονούντων — 1 Occ.
διακονοῦσαι — 1 Occ.
διηκονήσαμέν — 1 Occ.
διηκόνησεν — 1 Occ.
διηκόνει — 4 Occ.
διηκόνουν — 5 Occ.


<< διακόνει
διακονεῖν

Englishman's Greek Concordance