διακονοῦντες
<< διακονουμένῃ
διακονοῦντες

διακονοῦντες (diakonountes) — 2 Occurrences

Hebrews 6:10 V-PPA-NMP
BIB: ἁγίοις καὶ διακονοῦντες
NAS: in having ministered and in still ministering to the saints.
KJV: to the saints, and do minister.
INT: saints and [still] ministering

1 Peter 4:10 V-PPA-NMP
BIB: ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες ὡς καλοὶ
NAS: a [special] gift, employ it in serving one another
KJV: the gift, [even so] minister the same
INT: each other same serving as good


Strong's Greek 1247
37 Occurrences


διακονῇ — 3 Occ.
διακονῆσαι — 2 Occ.
διακονήσαντες — 2 Occ.
διακονήσει — 1 Occ.
διακονηθῆναι — 2 Occ.
διακονηθεῖσα — 1 Occ.
διακόνει — 2 Occ.
διακονεῖν — 2 Occ.
διακονείτωσαν — 1 Occ.
διακονῶν — 4 Occ.
διακονουμένῃ — 2 Occ.
διακονοῦντες — 2 Occ.
διακονούντων — 1 Occ.
διακονοῦσαι — 1 Occ.
διηκονήσαμέν — 1 Occ.
διηκόνησεν — 1 Occ.
διηκόνει — 4 Occ.
διηκόνουν — 5 Occ.

διακονῆσαι — 2 Occ.
διακονήσαντες — 2 Occ.
διακονήσει — 1 Occ.
διακονηθῆναι — 2 Occ.
διακονηθεῖσα — 1 Occ.
διακόνει — 2 Occ.
διακονεῖν — 2 Occ.
διακονείτωσαν — 1 Occ.
διακονῶν — 4 Occ.
διακονουμένῃ — 2 Occ.
διακονούντων — 1 Occ.
διακονοῦσαι — 1 Occ.
διηκονήσαμέν — 1 Occ.
διηκόνησεν — 1 Occ.
διηκόνει — 4 Occ.
διηκόνουν — 5 Occ.
διακονίᾳ — 10 Occ.
διακονίαν — 16 Occ.
διακονίας — 7 Occ.
διακονιῶν — 1 Occ.


<< διακονουμένῃ
διακονοῦντες

Englishman's Greek Concordance