διηκόνησεν
<< διηκονήσαμέν
διηκόνησεν
διηκόνησεν (diēkonēsen) — 1 Occurrence

2 Timothy 1:18 V-AIA-3S
BIB: ἐν Ἐφέσῳ διηκόνησεν βέλτιον σὺ
NAS: what services he rendered at Ephesus.
KJV: in how many things he ministered unto me at
INT: in Ephesus he served better you


Strong's Greek 1247
37 Occurrences

διακονῇ — 3 Occ.
διακονῆσαι — 2 Occ.
διακονήσαντες — 2 Occ.
διακονήσει — 1 Occ.
διακονηθῆναι — 2 Occ.
διακονηθεῖσα — 1 Occ.
διακόνει — 2 Occ.
διακονεῖν — 2 Occ.
διακονείτωσαν — 1 Occ.
διακονῶν — 4 Occ.
διακονουμένῃ — 2 Occ.
διακονοῦντες — 2 Occ.
διακονούντων — 1 Occ.
διακονοῦσαι — 1 Occ.
διηκονήσαμέν — 1 Occ.
διηκόνησεν — 1 Occ.
διηκόνει — 4 Occ.
διηκόνουν — 5 Occ.

διακονηθεῖσα — 1 Occ.
διακόνει — 2 Occ.
διακονεῖν — 2 Occ.
διακονείτωσαν — 1 Occ.
διακονῶν — 4 Occ.
διακονουμένῃ — 2 Occ.
διακονοῦντες — 2 Occ.
διακονούντων — 1 Occ.
διακονοῦσαι — 1 Occ.
διηκονήσαμέν — 1 Occ.
διηκόνει — 4 Occ.
διηκόνουν — 5 Occ.
διακονίᾳ — 10 Occ.
διακονίαν — 16 Occ.
διακονίας — 7 Occ.
διακονιῶν — 1 Occ.
διάκονοι — 7 Occ.
διακόνοις — 3 Occ.
διάκονον — 2 Occ.
διάκονος — 15 Occ.


<< διηκονήσαμέν
διηκόνησεν

Englishman's Greek Concordance