καταπιεῖν
<< καταπετάσματος
καταπιεῖν
καταπιεῖν (katapiein) — 1 Occurrence

1 Peter 5:8 V-ANA
BIB: ζητῶν τινα καταπιεῖν
NAS: seeking someone to devour.
KJV: seeking whom he may devour:
INT: seeking whom he may swallow up


Strong's Greek 2666
7 Occurrences

καταπιεῖν — 1 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
καταποθῇ — 2 Occ.
κατέπιεν — 1 Occ.
Κατεπόθη — 1 Occ.
κατεπόθησαν — 1 Occ.

καταπατήσουσιν — 1 Occ.
καταπατεῖν — 1 Occ.
καταπατεῖσθαι — 1 Occ.
κατεπατήθη — 1 Occ.
καταπαύσεώς — 1 Occ.
κατάπαυσίν — 8 Occ.
κατέπαυσαν — 1 Occ.
κατέπαυσεν — 3 Occ.
καταπέτασμα — 4 Occ.
καταπετάσματος — 2 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
καταποθῇ — 2 Occ.
κατέπιεν — 1 Occ.
Κατεπόθη — 1 Occ.
κατεπόθησαν — 1 Occ.
καταπεσόντων — 1 Occ.
καταπίπτειν — 1 Occ.
κατέπεσεν — 1 Occ.
κατέπλευσαν — 1 Occ.
καταπονουμένῳ — 1 Occ.


<< καταπετάσματος
καταπιεῖν

Englishman's Greek Concordance