κατέπιεν
<< καταποθῇ
κατέπιεν
κατέπιεν (katepien) — 1 Occurrence

Revelation 12:16 V-AIA-3S
BIB: αὐτῆς καὶ κατέπιεν τὸν ποταμὸν
NAS: its mouth and drank up the river
KJV: and swallowed up the flood
INT: of it and swallowed up the river


Strong's Greek 2666
7 Occurrences

καταπιεῖν — 1 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
καταποθῇ — 2 Occ.
κατέπιεν — 1 Occ.
Κατεπόθη — 1 Occ.
κατεπόθησαν — 1 Occ.

κατεπατήθη — 1 Occ.
καταπαύσεώς — 1 Occ.
κατάπαυσίν — 8 Occ.
κατέπαυσαν — 1 Occ.
κατέπαυσεν — 3 Occ.
καταπέτασμα — 4 Occ.
καταπετάσματος — 2 Occ.
καταπιεῖν — 1 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
καταποθῇ — 2 Occ.
Κατεπόθη — 1 Occ.
κατεπόθησαν — 1 Occ.
καταπεσόντων — 1 Occ.
καταπίπτειν — 1 Occ.
κατέπεσεν — 1 Occ.
κατέπλευσαν — 1 Occ.
καταπονουμένῳ — 1 Occ.
καταπονούμενον — 1 Occ.
καταποντισθῇ — 1 Occ.
καταποντίζεσθαι — 1 Occ.


<< καταποθῇ
κατέπιεν

Englishman's Greek Concordance