καταπίπτειν
<< καταπεσόντων
καταπίπτειν
καταπίπτειν (katapiptein) — 1 Occurrence

Acts 28:6 V-PNA
BIB: πίμπρασθαι ἢ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν
NAS: suddenly fall down dead.
KJV: or fallen down dead
INT: to become inflamed or to fall down suddenly dead


Strong's Greek 2667
3 Occurrences

καταπεσόντων — 1 Occ.
καταπίπτειν — 1 Occ.
κατέπεσεν — 1 Occ.

κατέπαυσεν — 3 Occ.
καταπέτασμα — 4 Occ.
καταπετάσματος — 2 Occ.
καταπιεῖν — 1 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
καταποθῇ — 2 Occ.
κατέπιεν — 1 Occ.
Κατεπόθη — 1 Occ.
κατεπόθησαν — 1 Occ.
καταπεσόντων — 1 Occ.
κατέπεσεν — 1 Occ.
κατέπλευσαν — 1 Occ.
καταπονουμένῳ — 1 Occ.
καταπονούμενον — 1 Occ.
καταποντισθῇ — 1 Occ.
καταποντίζεσθαι — 1 Occ.
κατάρα — 2 Occ.
κατάραν — 1 Occ.
κατάρας — 3 Occ.
καταρᾶσθε — 1 Occ.


<< καταπεσόντων
καταπίπτειν

Englishman's Greek Concordance