καταπατεῖσθαι
<< καταπατεῖν
καταπατεῖσθαι
καταπατεῖσθαι (katapateisthai) — 1 Occurrence

Matthew 5:13 V-PNM/P
BIB: βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν
NAS: to be thrown out and trampled under foot by men.
KJV: and to be trodden under foot of
INT: having been cast out to be trampled upon by


Strong's Greek 2662
5 Occurrences

καταπατήσας — 1 Occ.
καταπατήσουσιν — 1 Occ.
καταπατεῖν — 1 Occ.
καταπατεῖσθαι — 1 Occ.
κατεπατήθη — 1 Occ.

κατήντησαν — 2 Occ.
Κατήντησεν — 3 Occ.
κατανύξεως — 1 Occ.
κατενύγησαν — 1 Occ.
καταξιωθῆναι — 1 Occ.
καταξιωθέντες — 1 Occ.
κατηξιώθησαν — 1 Occ.
καταπατήσας — 1 Occ.
καταπατήσουσιν — 1 Occ.
καταπατεῖν — 1 Occ.
κατεπατήθη — 1 Occ.
καταπαύσεώς — 1 Occ.
κατάπαυσίν — 8 Occ.
κατέπαυσαν — 1 Occ.
κατέπαυσεν — 3 Occ.
καταπέτασμα — 4 Occ.
καταπετάσματος — 2 Occ.
καταπιεῖν — 1 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
καταποθῇ — 2 Occ.


<< καταπατεῖν
καταπατεῖσθαι

Englishman's Greek Concordance