συμβέβηκεν
<< συμβάντων
συμβέβηκεν
συμβέβηκεν (symbebēken) — 1 Occurrence

2 Peter 2:22 V-RIA-3S
BIB: συμβέβηκεν αὐτοῖς τὸ
NAS: It has happened to them according to the true
KJV: But it is happened unto them
INT: has happened to them the [word]


Strong's Greek 4819
8 Occurrences

συμβαίνειν — 1 Occ.
συμβαίνοντος — 1 Occ.
συμβάντων — 1 Occ.
συμβέβηκεν — 1 Occ.
συμβεβηκότι — 1 Occ.
συμβεβηκότων — 1 Occ.
συνέβαινεν — 1 Occ.
συνέβη — 1 Occ.

συλλέγουσιν — 2 Occ.
Συλλέξατε — 1 Occ.
συλλέξωμεν — 1 Occ.
συλλέξουσιν — 1 Occ.
συνέλεξαν — 1 Occ.
συνελογίσαντο — 1 Occ.
συλλυπούμενος — 1 Occ.
συμβαίνειν — 1 Occ.
συμβαίνοντος — 1 Occ.
συμβάντων — 1 Occ.
συμβεβηκότι — 1 Occ.
συμβεβηκότων — 1 Occ.
συνέβαινεν — 1 Occ.
συνέβη — 1 Occ.
συμβάλλουσα — 1 Occ.
συνβαλεῖν — 1 Occ.
συνεβάλετο — 1 Occ.
συνέβαλλεν — 1 Occ.
συνέβαλλον — 2 Occ.
συμβασιλεύσωμεν — 1 Occ.


<< συμβάντων
συμβέβηκεν

Englishman's Greek Concordance