διάγοντες
<< διάγωμεν
διάγοντες
διάγοντες (diagontes) — 1 Occurrence

Titus 3:3 V-PPA-NMP
BIB: καὶ φθόνῳ διάγοντες στυγητοί μισοῦντες
NAS: and pleasures, spending our life in malice
KJV: and pleasures, living in malice
INT: and envy living hateful hating


Strong's Greek 1236
2 Occurrences

διάγωμεν — 1 Occ.
διάγοντες — 1 Occ.

διάγγελλε — 1 Occ.
διαγγέλλων — 1 Occ.
διαγενομένων — 1 Occ.
διαγενομένου — 2 Occ.
διαγινώσκειν — 1 Occ.
διαγνώσομαι — 1 Occ.
διάγνωσιν — 1 Occ.
διεγόγγυζον — 2 Occ.
διαγρηγορήσαντες — 1 Occ.
διάγωμεν — 1 Occ.
διαδεξάμενοι — 1 Occ.
διαδήματα — 3 Occ.
διαδίδωσιν — 1 Occ.
διάδος — 1 Occ.
διεδίδετο — 1 Occ.
διέδωκεν — 1 Occ.
διάδοχον — 1 Occ.
διεζώσατο — 1 Occ.
διέζωσεν — 1 Occ.
διεζωσμένος — 1 Occ.


<< διάγωμεν
διάγοντες

Englishman's Greek Concordance