παραδιατριβή, παραδιατριβης, ἡ, useless occupation, empty business, misemployment (see παρά, IV. 2): 1 Timothy 6:5 Rec. (cf. Winers Grammar, 102 (96)), see διαπαρατριβή. Not found elsewhere; (cf. παραδιατυπόω in Justinian (in Koumanoudes, Λεξεις ἀθησαυρος, under the word)).



wrangling, constant arguing

From a compound of para and diatribo; misemployment, i.e. Meddlesomeness -- perverse disputing.

see GREEK para

see GREEK diatribo

παρῆγεν — 1 Occ.
παραδειγματίζοντας — 1 Occ.
παραδείσῳ — 2 Occ.
παράδεισον — 1 Occ.
παραδέχεσθαι — 1 Occ.
παραδέχεται — 1 Occ.
παραδέχονται — 1 Occ.
παραδέχου — 1 Occ.
παραδέξονταί — 1 Occ.
παρεδέχθησαν — 1 Occ.
παραδεδώκεισαν — 1 Occ.
παραδεδωκόσι — 1 Occ.
παραδεδομένοι — 1 Occ.
παραδέδοται — 1 Occ.
παραδιδῷ — 1 Occ.
παραδίδως — 1 Occ.
παραδιδόμεθα — 1 Occ.
παραδιδόναι — 2 Occ.
παραδιδόντα — 1 Occ.
παραδιδόντες — 2 Occ.