συγγενὴς
<< συγγενῆ
συγγενὴς
συγγενὴς (syngenēs) — 1 Occurrence

John 18:26 Adj-NMS
BIB: τοῦ ἀρχιερέως συγγενὴς ὢν οὗ
NAS: being a relative of the one whose
KJV: being [his] kinsman whose
INT: of the high priest kinsman being [of him] of whom


Strong's Greek 4773
12 Occurrences

συγγενῆ — 1 Occ.
συγγενὴς — 1 Occ.
συγγενεῖς — 5 Occ.
συγγενεῦσιν — 2 Occ.
συγγενίς — 1 Occ.
συγγενῶν — 2 Occ.

σοι — 215 Occ.
σου — 487 Occ.
σύ — 174 Occ.
ὑμᾶς — 438 Occ.
Ὑμεῖς — 238 Occ.
ὑμῖν — 610 Occ.
ὑμῶν — 565 Occ.
συγγένειαν — 1 Occ.
συγγενείας — 2 Occ.
συγγενῆ — 1 Occ.
συγγενεῖς — 5 Occ.
συγγενεῦσιν — 2 Occ.
συγγενίς — 1 Occ.
συγγενῶν — 2 Occ.
συνγνώμην — 1 Occ.
συνκαθήμενοι — 1 Occ.
συνκαθήμενος — 1 Occ.
συνεκάθισεν — 1 Occ.
συνκαθισάντων — 1 Occ.
συνκακοπάθησον — 2 Occ.


<< συγγενῆ
συγγενὴς

Englishman's Greek Concordance