προσκόπτουσιν
<< προσκόπτει
προσκόπτουσιν
προσκόπτουσιν (proskoptousin) — 1 Occurrence

1 Peter 2:8 V-PIA-3P
BIB: σκανδάλου οἳ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ
NAS: OF OFFENSE; for they stumble because they are disobedient
KJV: [even to them] which stumble at the word,
INT: of offense who stumble at the word


Strong's Greek 4350
8 Occurrences

προσέκοψαν — 2 Occ.
προσκόψῃς — 2 Occ.
προσκόπτει — 3 Occ.
προσκόπτουσιν — 1 Occ.

προσεκληρώθησαν — 1 Occ.
προσεκλίθη — 1 Occ.
πρόσκλισιν — 1 Occ.
προσκολληθήσεται — 2 Occ.
πρόσκομμα — 2 Occ.
προσκόμματος — 4 Occ.
προσκοπήν — 1 Occ.
προσέκοψαν — 2 Occ.
προσκόψῃς — 2 Occ.
προσκόπτει — 3 Occ.
προσεκύλισεν — 1 Occ.
προσκυλίσας — 1 Occ.
προσεκύνησαν — 12 Occ.
προσεκύνησεν — 4 Occ.
προσεκύνει — 4 Occ.
προσεκύνουν — 1 Occ.
προσκυνῆσαι — 3 Occ.
προσκυνήσαντες — 1 Occ.
προσκυνήσατε — 1 Occ.
προσκυνησάτωσαν — 1 Occ.


<< προσκόπτει
προσκόπτουσιν

Englishman's Greek Concordance