καταφάγῃ
<< κατάφαγε
καταφάγῃ
καταφάγῃ (kataphagē) — 1 Occurrence

Revelation 12:4 V-ASA-3S
BIB: τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ
NAS: she gave birth he might devour her child.
KJV: for to devour her
INT: child of her he might devour


Strong's Greek 2719
15 Occurrences

κατάφαγε — 1 Occ.
καταφάγῃ — 1 Occ.
καταφάγεταί — 1 Occ.
καταφαγών — 1 Occ.
κατέφαγεν — 4 Occ.
κατέφαγον — 1 Occ.
κατεσθίει — 2 Occ.
κατεσθίετε — 2 Occ.
κατεσθίοντες — 1 Occ.
κατεσθίουσιν — 1 Occ.

κατεργαζομένου — 1 Occ.
κατῆλθεν — 2 Occ.
κατήλθομεν — 2 Occ.
κατῆλθον — 4 Occ.
κατελθεῖν — 2 Occ.
κατελθὼν — 3 Occ.
ΚΑΤΕΛΘΟΝΤΕΣ — 1 Occ.
κατελθόντων — 1 Occ.
κατερχομένη — 1 Occ.
κατάφαγε — 1 Occ.
καταφάγεταί — 1 Occ.
καταφαγών — 1 Occ.
κατέφαγεν — 4 Occ.
κατέφαγον — 1 Occ.
κατεσθίει — 2 Occ.
κατεσθίετε — 2 Occ.
κατεσθίοντες — 1 Occ.
κατεσθίουσιν — 1 Occ.
κατευθῦναι — 3 Occ.
κατεπέστησαν — 1 Occ.


<< κατάφαγε
καταφάγῃ

Englishman's Greek Concordance