κατακέκριται
<< κατάκριμα
κατακέκριται
κατακέκριται (katakekritai) — 1 Occurrence

Romans 14:23 V-RIM/P-3S
BIB: ἐὰν φάγῃ κατακέκριται ὅτι οὐκ
NAS: But he who doubts is condemned if
KJV: he that doubteth is damned if
INT: if he eats has been condemned because [it is] not


Strong's Greek 2632
18 Occurrences

κατακέκριται — 1 Occ.
κατακρινεῖ — 2 Occ.
κατακρίνεις — 1 Occ.
κατακρίνω — 1 Occ.
κατακρινῶν — 1 Occ.
κατακρινοῦσιν — 4 Occ.
κατακριθήσεται — 1 Occ.
κατακριθῶμεν — 1 Occ.
κατέκριναν — 1 Occ.
κατέκρινεν — 4 Occ.
κατεκρίθη — 1 Occ.

κατεκλίθη — 1 Occ.
κατακλυσθεὶς — 1 Occ.
κατακλυσμὸν — 1 Occ.
κατακλυσμὸς — 2 Occ.
κατακλυσμοῦ — 1 Occ.
Κατακολουθήσασαι — 1 Occ.
κατακολουθοῦσα — 1 Occ.
κατακόπτων — 1 Occ.
κατακρημνίσαι — 1 Occ.
κατάκριμα — 3 Occ.
κατακρινεῖ — 2 Occ.
κατακρίνεις — 1 Occ.
κατακρίνω — 1 Occ.
κατακρινῶν — 1 Occ.
κατακρινοῦσιν — 4 Occ.
κατακριθήσεται — 1 Occ.
κατακριθῶμεν — 1 Occ.
κατέκριναν — 1 Occ.
κατέκρινεν — 4 Occ.
κατεκρίθη — 1 Occ.


<< κατάκριμα
κατακέκριται

Englishman's Greek Concordance