δοκούντων
<< δοκοῦντες
δοκούντων
δοκούντων (dokountōn) — 1 Occurrence

Galatians 2:6 V-PPA-GMP
BIB: δὲ τῶν δοκούντων εἶναί τι
NAS: who were of high reputation (what
KJV: of these who seemed to be
INT: moreover those reputed to be something


Strong's Greek 1380
63 Occurrences

δοκῇ — 1 Occ.
δοκεῖ — 20 Occ.
δοκεῖν — 1 Occ.
δοκεῖς — 1 Occ.
δοκεῖτε — 10 Occ.
δοκῶ — 2 Occ.
δοκῶν — 1 Occ.
δοκοῦμεν — 1 Occ.
δοκοῦν — 1 Occ.
δοκοῦντα — 1 Occ.
δοκοῦντες — 3 Occ.
δοκούντων — 1 Occ.
δοκοῦσα — 1 Occ.
δοκοῦσιν — 2 Occ.
δόξαντες — 2 Occ.
δόξῃ — 2 Occ.
δόξητε — 1 Occ.
δόξω — 1 Occ.
ἐδόκει — 1 Occ.
ἐδόκουν — 2 Occ.
ἔδοξα — 1 Occ.
ἔδοξαν — 2 Occ.
ἔδοξε — 2 Occ.
ἔδοξεν — 3 Occ.

δοκεῖ — 20 Occ.
δοκεῖν — 1 Occ.
δοκεῖς — 1 Occ.
δοκεῖτε — 10 Occ.
δοκῶ — 2 Occ.
δοκῶν — 1 Occ.
δοκοῦμεν — 1 Occ.
δοκοῦν — 1 Occ.
δοκοῦντα — 1 Occ.
δοκοῦντες — 3 Occ.
δοκοῦσα — 1 Occ.
δοκοῦσιν — 2 Occ.
δόξαντες — 2 Occ.
δόξῃ — 2 Occ.
δόξητε — 1 Occ.
δόξω — 1 Occ.
ἐδόκει — 1 Occ.
ἐδόκουν — 2 Occ.
ἔδοξα — 1 Occ.
ἔδοξαν — 2 Occ.


<< δοκοῦντες
δοκούντων

Englishman's Greek Concordance