δοκοῦν
<< δοκοῦμεν
δοκοῦν
δοκοῦν (dokoun) — 1 Occurrence

Hebrews 12:10 V-PPA-ANS
BIB: κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῖς ἐπαίδευον
NAS: time as seemed best to them, but He [disciplines us] for [our] good,
KJV: their own pleasure; but
INT: according to that which seemed good to them they disciplined


Strong's Greek 1380
63 Occurrences

δοκῇ — 1 Occ.
δοκεῖ — 20 Occ.
δοκεῖν — 1 Occ.
δοκεῖς — 1 Occ.
δοκεῖτε — 10 Occ.
δοκῶ — 2 Occ.
δοκῶν — 1 Occ.
δοκοῦμεν — 1 Occ.
δοκοῦν — 1 Occ.
δοκοῦντα — 1 Occ.
δοκοῦντες — 3 Occ.
δοκούντων — 1 Occ.
δοκοῦσα — 1 Occ.
δοκοῦσιν — 2 Occ.
δόξαντες — 2 Occ.
δόξῃ — 2 Occ.
δόξητε — 1 Occ.
δόξω — 1 Occ.
ἐδόκει — 1 Occ.
ἐδόκουν — 2 Occ.
ἔδοξα — 1 Occ.
ἔδοξαν — 2 Occ.
ἔδοξε — 2 Occ.
ἔδοξεν — 3 Occ.

δογμάτων — 1 Occ.
δογματίζεσθε — 1 Occ.
δοκῇ — 1 Occ.
δοκεῖ — 20 Occ.
δοκεῖν — 1 Occ.
δοκεῖς — 1 Occ.
δοκεῖτε — 10 Occ.
δοκῶ — 2 Occ.
δοκῶν — 1 Occ.
δοκοῦμεν — 1 Occ.
δοκοῦντα — 1 Occ.
δοκοῦντες — 3 Occ.
δοκούντων — 1 Occ.
δοκοῦσα — 1 Occ.
δοκοῦσιν — 2 Occ.
δόξαντες — 2 Occ.
δόξῃ — 2 Occ.
δόξητε — 1 Occ.
δόξω — 1 Occ.
ἐδόκει — 1 Occ.


<< δοκοῦμεν
δοκοῦν

Englishman's Greek Concordance