parorgizó: to provoke to anger Original Word: παροργίζω Part of Speech: Verb Transliteration: parorgizó Phonetic Spelling: (par-org-id'-zo) Short Definition: I provoke to anger, exasperate Definition: I provoke to anger, exasperate.
3949 parorgízō (from 3844 /pará, "from close-beside" and 3710 /orgízō, "become angry") – properly, rouse someone to anger; to provoke in a way that "really pushes someone's buttons," i.e. to "really get to them" in an "up-close-and-personal" way (because so near, literally "close beside"). Word Origin from para and orgizó Definition to provoke to anger NASB Word Usage anger (1), provoke...to anger (1). STRONGS NT 3949: παροργίζωπαροργίζω; Attic future (cf. Buttmann, 37 (32); WH's Appendix, 163) παροργιῶ; to rouse to wrath, to provoke, exasperate, anger (cf. παρά, IV. 3): Romans 10:19; Ephesians 6:4; and Lachmann in Colossians 3:21. (Demosthenes, p. 805, 19; Philo de somn. ii. § 26; the Sept. chiefly for הִכְעִיס.)
anger, provoke to wrath. From para and orgizo; to anger alongside, i.e. Enrage -- anger, provoke to wrath. see GREEK para see GREEK orgizo
παροιμίαν — 2 Occ. παροιμίας — 1 Occ. πάροινον — 2 Occ. παρῳχημέναις — 1 Occ. παρομοιάζετε — 1 Occ. παρόμοια — 2 Occ. παρωξύνετο — 1 Occ. παροξύνεται — 1 Occ. παροξυσμὸν — 1 Occ. παροξυσμὸς — 1 Occ. παροργίζετε — 1 Occ. παροργισμῷ — 1 Occ. παρώτρυναν — 1 Occ. παρουσία — 15 Occ. παρουσίαν — 3 Occ. παρουσίας — 6 Occ. παροψίδος — 2 Occ. παρρησίᾳ — 16 Occ. παρρησίαν — 10 Occ. παρρησίας — 5 Occ.
|