συνείχετο
<< συνέχουσίν
συνείχετο
συνείχετο (syneicheto) — 1 Occurrence

Acts 18:5 V-IIM/P-3S
BIB: ὁ Τιμόθεος συνείχετο τῷ λόγῳ
NAS: Paul [began] devoting himself completely to the word,
KJV: Paul was pressed in the spirit,
INT: Timothy was occupied with the word


Strong's Greek 4912
12 Occurrences

συνέχει — 1 Occ.
συνέχομαι — 2 Occ.
συνεχομένη — 1 Occ.
συνεχόμενον — 1 Occ.
συνεχομένους — 1 Occ.
συνέχοντες — 1 Occ.
συνέχουσίν — 1 Occ.
συνείχετο — 1 Occ.
συνείχοντο — 1 Occ.
συνέσχον — 1 Occ.
συνέξουσίν — 1 Occ.

συνευδοκοῦσιν — 1 Occ.
συνευωχούμενοι — 2 Occ.
συνεπέστη — 1 Occ.
συνέχει — 1 Occ.
συνέχομαι — 2 Occ.
συνεχομένη — 1 Occ.
συνεχόμενον — 1 Occ.
συνεχομένους — 1 Occ.
συνέχοντες — 1 Occ.
συνέχουσίν — 1 Occ.
συνείχοντο — 1 Occ.
συνέσχον — 1 Occ.
συνέξουσίν — 1 Occ.
συνήδομαι — 1 Occ.
συνήθεια — 2 Occ.
συνήθειαν — 1 Occ.
συνηλικιώτας — 1 Occ.
συνετάφημεν — 1 Occ.
συνταφέντες — 1 Occ.
συνθλασθήσεται — 2 Occ.


<< συνέχουσίν
συνείχετο

Englishman's Greek Concordance