πρόσκαιρός
<< πρόσκαιρον
πρόσκαιρός
πρόσκαιρός (proskairos) — 1 Occurrence

Matthew 13:21 Adj-NMS
BIB: ἑαυτῷ ἀλλὰ πρόσκαιρός ἐστιν γενομένης
NAS: in himself, but is [only] temporary, and when affliction
KJV: dureth for a while: for
INT: himself but temporary is having come


Strong's Greek 4340
4 Occurrences

πρόσκαιρα — 1 Occ.
πρόσκαιροί — 1 Occ.
πρόσκαιρον — 1 Occ.
πρόσκαιρός — 1 Occ.

προσέχοντες — 3 Occ.
προσεῖχον — 3 Occ.
προσέσχηκεν — 1 Occ.
προσηλώσας — 1 Occ.
προσηλύτων — 1 Occ.
προσήλυτοι — 1 Occ.
προσήλυτον — 2 Occ.
πρόσκαιρα — 1 Occ.
πρόσκαιροί — 1 Occ.
πρόσκαιρον — 1 Occ.
προσεκαλέσατο — 1 Occ.
προσκαλεῖται — 2 Occ.
προσκαλεσάμενοι — 2 Occ.
προσκαλεσάμενος — 20 Occ.
προσκαλεσάσθω — 1 Occ.
προσκαλέσηται — 1 Occ.
προσκέκλημαι — 1 Occ.
προσκέκληται — 1 Occ.
προσκαρτερῇ — 1 Occ.
προσκαρτερήσομεν — 1 Occ.


<< πρόσκαιρον
πρόσκαιρός

Englishman's Greek Concordance