πέπαυται
<< παύσονται
πέπαυται
πέπαυται (pepautai) — 1 Occurrence

1 Peter 4:1 V-RIM/P-3S
BIB: παθὼν σαρκὶ πέπαυται ἁμαρτίας
NAS: in the flesh has ceased from sin,
KJV: in the flesh hath ceased from sin;
INT: having suffered [in the] flesh is done with sin


Strong's Greek 3973
15 Occurrences

ἐπαύοντο — 1 Occ.
ἐπαυσάμην — 1 Occ.
ἐπαύσαντο — 3 Occ.
ἐπαύσατο — 2 Occ.
παύεται — 1 Occ.
παύομαι — 1 Occ.
παυόμεθα — 1 Occ.
παύσασθαι — 1 Occ.
παυσάτω — 1 Occ.
παύσῃ — 1 Occ.
παύσονται — 1 Occ.
πέπαυται — 1 Occ.

ἐπαυσάμην — 1 Occ.
ἐπαύσαντο — 3 Occ.
ἐπαύσατο — 2 Occ.
παύεται — 1 Occ.
παύομαι — 1 Occ.
παυόμεθα — 1 Occ.
παύσασθαι — 1 Occ.
παυσάτω — 1 Occ.
παύσῃ — 1 Occ.
παύσονται — 1 Occ.
Πάφου — 2 Occ.
ἐπαχύνθη — 2 Occ.
πέδαις — 2 Occ.
πέδας — 1 Occ.
πεδινοῦ — 1 Occ.
πεζεύειν — 1 Occ.
πεζῇ — 2 Occ.
πειθαρχήσαντάς — 1 Occ.
Πειθαρχεῖν — 2 Occ.
πειθαρχοῦσιν — 1 Occ.


<< παύσονται
πέπαυται

Englishman's Greek Concordance