παραιτεῖσθαι
<< παραιτήσησθε
παραιτεῖσθαι
παραιτεῖσθαι (paraiteisthai) — 1 Occurrence

Luke 14:18 V-PNM/P
BIB: μιᾶς πάντες παραιτεῖσθαι ὁ πρῶτος
NAS: began to make excuses.
KJV: [consent] began to make excuse. The first
INT: one [consent] all to excuse themselves The first


Strong's Greek 3868
12 Occurrences

παραιτησάμενοι — 1 Occ.
παραιτήσησθε — 1 Occ.
παραιτεῖσθαι — 1 Occ.
παραιτοῦ — 4 Occ.
παραιτοῦμαι — 1 Occ.
παρῃτημένον — 2 Occ.
παρῃτήσαντο — 1 Occ.
παρῃτοῦντο — 1 Occ.

παραζηλῶσαι — 1 Occ.
παραζηλώσω — 2 Occ.
παραζηλοῦμεν — 1 Occ.
παραθαλασσίαν — 1 Occ.
παρεθεωροῦντο — 1 Occ.
παραθήκην — 3 Occ.
παραινῶ — 1 Occ.
παρῄνει — 1 Occ.
παραιτησάμενοι — 1 Occ.
παραιτήσησθε — 1 Occ.
παραιτοῦ — 4 Occ.
παραιτοῦμαι — 1 Occ.
παρῃτημένον — 2 Occ.
παρῃτήσαντο — 1 Occ.
παρῃτοῦντο — 1 Occ.
παρακαθεσθεῖσα — 1 Occ.
παρακαλεῖ — 5 Occ.
παρακαλεῖν — 3 Occ.
παρακαλεῖσθε — 1 Occ.
παρακαλεῖται — 1 Occ.


<< παραιτήσησθε
παραιτεῖσθαι

Englishman's Greek Concordance