κακολογοῦντες
<< κακολογῶν
κακολογοῦντες
κακολογοῦντες (kakologountes) — 1 Occurrence

Acts 19:9 V-PPA-NMP
BIB: καὶ ἠπείθουν κακολογοῦντες τὴν ὁδὸν
NAS: and disobedient, speaking evil of the Way
KJV: believed not, but spake evil of that way
INT: and disobeyed speaking evil of the way


Strong's Greek 2551
4 Occurrences

κακολογῆσαί — 1 Occ.
κακολογῶν — 2 Occ.
κακολογοῦντες — 1 Occ.

κἀκεῖνοι — 7 Occ.
κἀκεῖνον — 3 Occ.
κἀκεῖνος — 7 Occ.
κἀκείνους — 1 Occ.
κακία — 5 Occ.
κακίαν — 2 Occ.
κακίας — 4 Occ.
κακοηθείας — 1 Occ.
κακολογῆσαί — 1 Occ.
κακολογῶν — 2 Occ.
κακοπαθίας — 1 Occ.
κακοπάθησον — 1 Occ.
Κακοπαθεῖ — 1 Occ.
κακοπαθῶ — 1 Occ.
κακοποιῆσαι — 2 Occ.
κακοποιῶν — 1 Occ.
κακοποιοῦντας — 1 Occ.
κακοποιῶν — 2 Occ.
κακοποιὸς — 1 Occ.
κακά — 6 Occ.


<< κακολογῶν
κακολογοῦντες

Englishman's Greek Concordance