δικαιοῦντα
<< δικαιούμενοι
δικαιοῦντα

δικαιοῦντα (dikaiounta) — 2 Occurrences

Romans 3:26 V-PPA-AMS
BIB: δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ
NAS: that He would be just and the justifier of the one who has faith
KJV: and the justifier of him
INT: righteous and justifying him that [is] of [the]

Romans 4:5 V-PPA-AMS
BIB: ἐπὶ τὸν δικαιοῦντα τὸν ἀσεβῆ
NAS: but believes in Him who justifies the ungodly,
KJV: on him that justifieth the ungodly,
INT: on him that justifies the ungodly


Strong's Greek 1344
39 Occurrences


δεδικαίωμαι — 1 Occ.
δεδικαιωμένος — 1 Occ.
δεδικαίωται — 1 Occ.
δικαιῶν — 1 Occ.
δικαιῶσαι — 1 Occ.
δικαιώσει — 1 Occ.
δικαιωθῆναι — 2 Occ.
δικαιωθῇς — 1 Occ.
δικαιωθήσῃ — 1 Occ.
δικαιωθήσεται — 2 Occ.
δικαιωθήσονται — 1 Occ.
Δικαιωθέντες — 3 Occ.
δικαιωθῶμεν — 2 Occ.
δικαιοῖ — 1 Occ.
δικαιούμενοι — 1 Occ.
δικαιοῦντα — 2 Occ.
δικαιοῦντες — 1 Occ.
δικαιοῦσθαι — 1 Occ.
δικαιοῦσθε — 1 Occ.
δικαιοῦται — 4 Occ.
ἐδικαίωσαν — 1 Occ.
ἐδικαίωσεν — 2 Occ.
ἐδικαιώθη — 6 Occ.
ἐδικαιώθητε — 1 Occ.

δικαιώσει — 1 Occ.
δικαιωθῆναι — 2 Occ.
δικαιωθῇς — 1 Occ.
δικαιωθήσῃ — 1 Occ.
δικαιωθήσεται — 2 Occ.
δικαιωθήσονται — 1 Occ.
Δικαιωθέντες — 3 Occ.
δικαιωθῶμεν — 2 Occ.
δικαιοῖ — 1 Occ.
δικαιούμενοι — 1 Occ.
δικαιοῦντες — 1 Occ.
δικαιοῦσθαι — 1 Occ.
δικαιοῦσθε — 1 Occ.
δικαιοῦται — 4 Occ.
ἐδικαίωσαν — 1 Occ.
ἐδικαίωσεν — 2 Occ.
ἐδικαιώθη — 6 Occ.
ἐδικαιώθητε — 1 Occ.
δικαίωμα — 3 Occ.
δικαιώμασιν — 1 Occ.


<< δικαιούμενοι
δικαιοῦντα

Englishman's Greek Concordance