διαβεβαιοῦνται
<< διεβλήθη
διαβεβαιοῦνται
διαβεβαιοῦνται (diabebaiountai) — 1 Occurrence

1 Timothy 1:7 V-PIM/P-3P
BIB: περὶ τίνων διαβεβαιοῦνται
NAS: which they make confident assertions.
KJV: nor whereof they affirm.
INT: concerning what they strongly affirm


Strong's Greek 1226
2 Occurrences

διαβεβαιοῦνται — 1 Occ.
διαβεβαιοῦσθαι — 1 Occ.

δηναρίων — 4 Occ.
δηνάριον — 5 Occ.
δηναρίου — 4 Occ.
δήποτε — 1 Occ.
δι' — 148 Occ.
διὰ — 521 Occ.
Διαβὰς — 1 Occ.
διαβῆναι — 1 Occ.
διέβησαν — 1 Occ.
διεβλήθη — 1 Occ.
διαβεβαιοῦσθαι — 1 Occ.
διαβλέψεις — 2 Occ.
διέβλεψεν — 1 Occ.
διαβόλῳ — 4 Occ.
διάβολοι — 1 Occ.
διάβολον — 1 Occ.
διάβολος — 17 Occ.
διαβόλου — 13 Occ.
διαβόλους — 2 Occ.
διαγγελῇ — 1 Occ.


<< διεβλήθη
διαβεβαιοῦνται

Englishman's Greek Concordance