ἀνασταυροῦντας
<< ἀναστατοῦντες
ἀνασταυροῦντας

ἀνασταυροῦντας (anastaurountas) — 1 Occurrence

Hebrews 6:6 V-PPA-AMP
BIB: εἰς μετάνοιαν ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν
NAS: to repentance, since they again crucify to themselves
KJV: of God afresh, and
INT: to repentance crucifying for themselves the


Strong's Greek 388
1 Occurrence


ἀνασταυροῦντας — 1 Occ.

ἀνασκευάζοντες — 1 Occ.
ἀνασπάσει — 1 Occ.
ἀνεσπάσθη — 1 Occ.
ἀναστάσει — 7 Occ.
ἀναστάσεως — 17 Occ.
ἀνάστασιν — 12 Occ.
ἀνάστασις — 6 Occ.
ἀναστατώσαντες — 1 Occ.
ἀναστατώσας — 1 Occ.
ἀναστατοῦντες — 1 Occ.
ἀναστενάξας — 1 Occ.
ἀναστράφητε — 1 Occ.
ἀναστρέφεσθαι — 2 Occ.
ἀναστρεφομένων — 1 Occ.
ἀναστρεφομένους — 1 Occ.
ἀναστρέψαντες — 1 Occ.
ἀναστρέψω — 1 Occ.
ἀνεστράφημεν — 2 Occ.
ἀναστροφαῖς — 1 Occ.
ἀναστροφῇ — 2 Occ.


<< ἀναστατοῦντες
ἀνασταυροῦντας

Englishman's Greek Concordance