proskunétés: a worshiper Original Word: προσκυνητής, οῦ, ὁ
Part of Speech: Noun, Masculine
Transliteration: proskunétés
Phonetic Spelling: (pros-koo-nay-tace')
Short Definition: a worshipper
Definition: a worshipper.
Cognate: 4353 proskynētḗs – worshiper. See 4352 (proskyneō). Word Origin
from proskuneó
Definition
a worshiper
NASB Word Usage
worshipers (1).NAS Exhaustive Concordance of the Bible with Hebrew-Aramaic and Greek Dictionaries
Copyright © 1981, 1998 by The Lockman Foundation
All rights reserved Lockman.org worshipper. From proskuneo; an adorer -- worshipper. see GREEK proskuneo
προσκυνήσωσιν — 2 Occ.
προσκύνησον — 2 Occ.
προσκυνήσουσιν — 7 Occ.
προσκυνεῖ — 1 Occ.
προσκυνεῖν — 3 Occ.
προσκυνεῖτε — 1 Occ.
προσκυνοῦμεν — 1 Occ.
προσκυνοῦντας — 5 Occ.
προσκυνοῦντες — 1 Occ.
προσκυνοῦσα — 1 Occ.
προσλαλῆσαι — 1 Occ.
προσλαλοῦντες — 1 Occ.
προσελάβετο — 2 Occ.
προσελάβοντο — 3 Occ.
προσλαβόμενοι — 2 Occ.
προσλαβόμενος — 2 Occ.
προσλαβοῦ — 1 Occ.
προσλαμβάνεσθε — 2 Occ.
πρόσλημψις — 1 Occ.
προσμεῖναι — 1 Occ.
| 
