4346 prósklisis (from 4314 /prós, "towards" and 2827 /klínō, "incline") – properly, the direction a balance-scale inclines because tipped one way; (figuratively) pre-inclination, partiality, bias (undue favor).

πρόσκλησις, προσκλησεως, ἡ,

1. a judicial summons: Aristophanes, Plato, Demosthenes.

2. an invitation: μηδέν ποιῶν κατά πρόσκλησιν, 1 Timothy 5:21 L Tr marginal reading; this reading, unless (as can hardly be doubted) it be due to itacism, must be translated by invitation, i. e. the invitation or summons of those who seek to draw you over to their side (see quotations in Tdf. at the passage Cf. πρόσκλισις.)

STRONGS NT 4346: πρόσκλισις

πρόσκλισις, προσκλισεως, ἡ, an inclination or proclivity of mind, a jollying the party of one (Polybius (Diodorus)); partiality: κατά πρόσκλισιν, led by partiality (Vulg.in (aliam on) alteram partem declinando), 1 Timothy 5:21 (R G T WH Tr text); κατά προσκλισεις, Clement of Rome, 1 Cor. 21, 7 [ET]; δίχα προσκλισεως ἀνθρωπίνης, ibid. 50, 2 [ET], cf. 47, 3f [ET]. (Cf. πρόσκλησις.)



partiality.

From a compound of pros and klino; a leaning towards, i.e. (figuratively) proclivity (favoritism) -- partiality.

see GREEK pros

see GREEK klino

προσκέκληται — 1 Occ.
προσκαρτερῇ — 1 Occ.
προσκαρτερήσομεν — 1 Occ.
προσκαρτερεῖτε — 1 Occ.
προσκαρτερῶν — 1 Occ.
προσκαρτεροῦντες — 5 Occ.
προσκαρτερούντων — 1 Occ.
προσκαρτερήσει — 1 Occ.
προσκεφάλαιον — 1 Occ.
προσεκληρώθησαν — 1 Occ.
πρόσκλισιν — 1 Occ.
προσκολληθήσεται — 2 Occ.
πρόσκομμα — 2 Occ.
προσκόμματος — 4 Occ.
προσκοπήν — 1 Occ.
προσέκοψαν — 2 Occ.
προσκόψῃς — 2 Occ.
προσκόπτει — 3 Occ.
προσκόπτουσιν — 1 Occ.
προσεκύλισεν — 1 Occ.