γενετή, γενετῆς, ἡ (ΓΑΝΩ, γίνομαι) (cf. German dieGewordenheit), birth; hence, very often ἐκ γενετῆς from birth on (Homer, Iliad 24, 535; Aristotle, eth. Nic. 6, 13, 1, p. 1144b, 6 etc.; Polybius 3, 20, 4; Diodorus 5, 32, others; the Sept. Leviticus 25:47): John 9:1.



birth.

Feminine of a presumed derivative of the base of genea; birth -- birth.

see GREEK genea

γενεὰν — 4 Occ.
γενεᾶς — 13 Occ.
γενεῶν — 2 Occ.
γενεαλογούμενος — 1 Occ.
γενεαλογίαις — 1 Occ.
γενεαλογίας — 1 Occ.
γενεσίοις — 2 Occ.
γενέσει — 1 Occ.
γενέσεως — 3 Occ.
γένεσις — 1 Occ.
ἐγέννησα — 2 Occ.
ἐγέννησαν — 1 Occ.
ἐγέννησεν — 42 Occ.
ἐγεννήθη — 7 Occ.
ἐγεννήθημεν — 1 Occ.
ἐγεννήθης — 1 Occ.
ἐγεννήθησαν — 3 Occ.
γεγέννηκά — 3 Occ.
γεγέννημαι — 2 Occ.
γεγεννημένα — 1 Occ.