Rinnah
<< 7440
7441. Rinnah
7442 >>
Rinnah: a man of Judah
Original Word:
רִנָּה
Transliteration:
Rinnah
Phonetic Spelling:
(rin-naw')
Short Definition:
Rinnah
Word Origin
from
ranan
Definition
a man of Judah
NASB Word Usage
Rinnah (1).
NAS Exhaustive Concordance of the Bible with Hebrew-Aramaic and Greek Dictionaries
Copyright © 1981, 1998 by The Lockman Foundation
All rights reserved
Lockman.org
Rinnah
The same as
rinnah
; Rinnah, an Israelite -- Rinnah.
see HEBREW
rinnah
le·ḥî — 1 Occ.
rān·nê — 1 Occ.
tir·neh — 1 Occ.
bə·rin·nāh — 6 Occ.
hā·rin·nāh — 3 Occ.
lə·rin·nā·ṯî — 1 Occ.
rin·nāh — 14 Occ.
rin·nā·ṯām — 3 Occ.
rin·nā·ṯî — 4 Occ.
ḇə·rin·nāh — 2 Occ.
’ă·ran·nên — 2 Occ.
’ar·nin — 1 Occ.
bə·rān- — 1 Occ.
har·nî·nū — 2 Occ.
miṯ·rō·w·nên — 1 Occ.
nə·ran·nə·nāh — 2 Occ.
ran·nên — 1 Occ.
ran·nə·nū — 2 Occ.
rān·nî — 3 Occ.
rān·nū — 3 Occ.
Strong's Hebrew 7441
1 Occurrence
wə·rin·nāh — 1 Occ.
1 Chronicles 4:20
BIB:
שִׁימ֔וֹן אַמְנ֣וֹן
וְרִנָּ֔ה
בֶּן־ חָנָ֖ן
NAS:
[were] Amnon
and Rinnah,
Benhanan
KJV:
[were], Amnon,
and Rinnah,
Benhanan,
INT:
of Shimon Amnon
and Rinnah
Benhanan birth
1 Occurrence
<< 7440
7441. Rinnah
7442 >>
Strong's Numbers