ὀνάριον
<< ὄναρ
ὀνάριον
ὀνάριον (onarion) — 1 Occurrence

John 12:14 N-ANS
BIB: ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον ἐκάθισεν ἐπ'
NAS: finding a young donkey, sat
KJV: when he had found a young ass, sat
INT: Jesus a young donkey sat upon


Strong's Greek 3678

1 Occurrence

ὀνάριον — 1 Occ.

ὁμολογούντων — 1 Occ.
ὁμολογοῦσιν — 2 Occ.
ὁμολογίαν — 3 Occ.
ὁμολογίας — 3 Occ.
ὁμολογουμένως — 1 Occ.
ὁμότεχνον — 1 Occ.
ὁμοῦ — 4 Occ.
ὁμόφρονες — 1 Occ.
Ὅμως — 3 Occ.
ὄναρ — 6 Occ.
ὠνείδισεν — 1 Occ.
ὠνείδιζον — 2 Occ.
ὀνειδίσωσιν — 2 Occ.
ὀνειδίζειν — 1 Occ.
ὀνειδίζεσθε — 1 Occ.
ὀνειδιζόντων — 1 Occ.
ὀνειδίζοντος — 1 Occ.
ὀνειδισμοὶ — 1 Occ.
ὀνειδισμοῖς — 1 Occ.
ὀνειδισμὸν — 3 Occ.
<< ὄναρ
ὀνάριον

Englishman's Greek Concordance