καταπατεῖν
<< καταπατήσουσιν
καταπατεῖν
καταπατεῖν (katapatein) — 1 Occurrence

Luke 12:1 V-PNA
BIB: ὄχλου, ὥστε καταπατεῖν ἀλλήλους, ἤρξατο
NAS: had gathered together that they were stepping on one another,
KJV: insomuch that they trode one upon another,
INT: crowd, consequently that to trample upon each other, he began


Strong's Greek 2662

5 Occurrences

καταπατήσας — 1 Occ.
καταπατήσουσιν — 1 Occ.
καταπατεῖν — 1 Occ.
καταπατεῖσθαι — 1 Occ.
κατεπατήθη — 1 Occ.

κατηντήσαμεν — 3 Occ.
κατήντησαν — 2 Occ.
Κατήντησεν — 3 Occ.
κατανύξεως — 1 Occ.
κατενύγησαν — 1 Occ.
καταξιωθῆναι — 1 Occ.
καταξιωθέντες — 1 Occ.
κατηξιώθησαν — 1 Occ.
καταπατήσας — 1 Occ.
καταπατήσουσιν — 1 Occ.
καταπατεῖσθαι — 1 Occ.
κατεπατήθη — 1 Occ.
καταπαύσεώς — 1 Occ.
κατάπαυσίν — 8 Occ.
κατέπαυσαν — 1 Occ.
κατέπαυσεν — 3 Occ.
καταπέτασμα — 4 Occ.
καταπετάσματος — 2 Occ.
καταπιεῖν — 1 Occ.
καταπίνοντες — 1 Occ.
<< καταπατήσουσιν
καταπατεῖν

Englishman's Greek Concordance