ἐταπείνωσεν
<< ταπεινοφροσύνης
ἐταπείνωσεν
ἐταπείνωσεν (etapeinōsen) — 1 Occurrence

Philippians 2:8 V-AIA-3S
BIB: ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος
NAS: as a man, He humbled Himself
KJV: a man, he humbled himself,
INT: as a man he humbled himself having become


Strong's Greek 5013
14 Occurrences

ἐταπείνωσεν — 1 Occ.
ταπεινῶν — 3 Occ.
ταπεινώσῃ — 1 Occ.
ταπεινώσει — 2 Occ.
ταπεινωθήσεται — 4 Occ.
ταπεινώθητε — 2 Occ.
ταπεινοῦσθαι — 1 Occ.

ταμεῖόν — 2 Occ.
τάξει — 1 Occ.
τάξιν — 8 Occ.
ταπεινοῖς — 3 Occ.
ταπεινὸς — 3 Occ.
ταπεινούς — 2 Occ.
ταπεινόφρονες — 1 Occ.
ταπεινοφροσύνῃ — 3 Occ.
ταπεινοφροσύνην — 2 Occ.
ταπεινοφροσύνης — 2 Occ.
ταπεινῶν — 3 Occ.
ταπεινώσῃ — 1 Occ.
ταπεινώσει — 2 Occ.
ταπεινωθήσεται — 4 Occ.
ταπεινώθητε — 2 Occ.
ταπεινοῦσθαι — 1 Occ.
ταπεινώσει — 2 Occ.
ταπεινώσεως — 1 Occ.
ταπείνωσιν — 1 Occ.
ἐταράχθη — 3 Occ.


<< ταπεινοφροσύνης
ἐταπείνωσεν

Englishman's Greek Concordance