ἐπίκειται
<< ἐπικεῖσθαι
ἐπίκειται
ἐπίκειται (epikeitai) — 1 Occurrence

1 Corinthians 9:16 V-PIM/P-3S
BIB: γάρ μοι ἐπίκειται οὐαὶ γάρ
NAS: to boast of, for I am under compulsion;
KJV: for necessity is laid upon me; yea,
INT: indeed me is laid upon woe however


Strong's Greek 1945
7 Occurrences

ἐπέκειντο — 1 Occ.
ἐπέκειτο — 1 Occ.
ἐπικείμενα — 1 Occ.
ἐπικείμενον — 1 Occ.
ἐπικειμένου — 1 Occ.
ἐπικεῖσθαι — 1 Occ.
ἐπίκειται — 1 Occ.

ἐπικάλυμμα — 1 Occ.
ἐπεκαλύφθησαν — 1 Occ.
ἐπάρατοί — 1 Occ.
Ἐπικατάρατος — 2 Occ.
ἐπέκειντο — 1 Occ.
ἐπέκειτο — 1 Occ.
ἐπικείμενα — 1 Occ.
ἐπικείμενον — 1 Occ.
ἐπικειμένου — 1 Occ.
ἐπικεῖσθαι — 1 Occ.
Ἐπικουρείων — 1 Occ.
ἐπικουρίας — 1 Occ.
ἐπέκρινεν — 1 Occ.
ἐπελάβετο — 2 Occ.
ἐπιλαβέσθαι — 1 Occ.
ἐπιλάβωνται — 2 Occ.
ἐπιλαβόμενοι — 5 Occ.
ἐπιλαβόμενος — 5 Occ.
ἐπιλαβομένου — 1 Occ.
ἐπιλαβοῦ — 1 Occ.


<< ἐπικεῖσθαι
ἐπίκειται

Englishman's Greek Concordance