Μαθουσαλά, T WH Μαθουσαλά (cf. Tdf. Proleg., p. 103), ὁ (מְתוּשֶׁלַח, man of a dart, from מְתוּ, construct form of the unused מַת, a man, and שֶׁלַח a dart (cf. B. D. under the word)), Methuselah, the son of Enoch and grandfather of Noah (Genesis 5:21): Luke 3:37.



Mathusala.

Of Hebrew origin (Mthuwshelach); Mathusala (i.e. Methushelach), an antediluvian -- Mathusala.

see HEBREW Mthuwshelach

μαθητευθεὶς — 1 Occ.
μαθηταὶ — 109 Occ.
μαθηταῖς — 42 Occ.
μαθητὰς — 39 Occ.
μαθητῇ — 3 Occ.
μαθητὴν — 3 Occ.
μαθητὴς — 20 Occ.
μαθητῶν — 46 Occ.
μαθητοῦ — 1 Occ.
μαθήτρια — 1 Occ.
Μεννά — 1 Occ.
Μαίνῃ — 2 Occ.
μαίνεσθε — 1 Occ.
μαίνεται — 1 Occ.
μαίνομαι — 1 Occ.
μακαριοῦσίν — 1 Occ.
μακαρίζομεν — 1 Occ.
μακαρία — 2 Occ.
Μακάριαι — 1 Occ.
μακαρίαν — 1 Occ.